NIE ODWRACAJ WZROKU – koordynator Agnieszka Krahel klasa 1

Image de prévisualisation YouTube

ZESPÓŁ

WOJCIECH ARANOWSKI

AGNIESZKA KRAHEL

EMANUELA OLSZEWSKA

MARTA LEWANDOWSKA

NATALIA GOŁOS

ALEKSANDRA PIEŃKAWA

Nadszedł czas podsumowań. Trzy miesiące temu zdecydowaliśmy się na wzięcie udziału w projekcie poświęconym Unii Europejskiej. My jako osoby, które prawie całe swoje życie przeżyły w Polsce, która należy do Unii Europejskiej i osoby, które wkraczają w dorosłość w wolnym, zważającym na prawa człowieka kraju, często nie zastanawiamy się nad tym, co było przedtem i stan naszego kraju, który zastaliśmy traktujemy jako oczywistą powinność, przyjmujemy otaczającą nas rzeczywistość bezrefleksyjnie. Z drugiej strony, jesteśmy przecież naocznymi świadkami podziału, który jak za pomocą markera dzieli, łączy w pary, wskazuje wrogów i sojuszników. Jako osoby młode, które dużą część swojego czasu spędzają w internecie czytamy posty przepełnione agresją w stosunku do rozwiązań, które proponuje UE, obserwujemy tendencje nacjonalistyczne nasilające się w krajach Europy i patrzymy na realne kroki przeciwko członkostwu Unii (BREXIT), a z drugiej strony słyszymy o tolerancji, wolności i szacunku, który ma nam zagwarantować bycie w gronie państw członkowskich Unii. Jak się w tym wszystkim odnaleźć, co o tym wszystkim myśleć, jaką obrać stronę; i czy może być ona w dzisiejszym świecie wyważona, czy musi jednak nieść za sobą zabarwienie emocjonalne; i wreszcie, po co nam dzisiaj członkostwo Unii Europejskiej? – postanowiliśmy zadać sobie te pytania i odpowiedzieć na nie nie tylko sobie, ale też uczniom i uczennicom naszej szkoły – tak właśnie zaczęła się nasza 3 miesięczna, 6 osobowa podróż, która dziś dobiega końca. Największą wartością, którą mogła ona przynieść jest to, że i my i inni skorzystamy z nabytej podczas niej wiedzy i umiejętności i pójdziemy z nią w dalsze życie. Na początku zdecydowaliśmy o podziale naszej pracy na bloki tematyczne i wyznaczeniu ról, które każdy członek i członkini grupy będzie pełnił.

BLOK PIERWSZY: ZWRÓCENIE UWAGI Wiedzieliśmy, że musimy od samego początku zainteresować naszych potencjalnych odbiorców i odbiorczynie w ten sposób, aby zwrócili uwagę na naszą działalność. Jak wiadomo nic tak nie interesuje ludzi jak nagość i kontrowersja. Wybraliśmy tylko tę drugą opcję – postanowiliśmy poruszyć najbardziej bieżące i budzące emocje tematy, które jednocześnie zwróciłyby uwagę na stanowisko Unii wobec nich. Byliśmy ciekawi reakcji, ale to co dostaliśmy z powrotem, chyba jednak przerosło nasze oczekiwania i, tak jak pojawia się to w filmiku, obnażyło jak bardzo podzielonym światopoglądowo środowiskiem jesteśmy. Stworzyliśmy odnoszące się do uniwersalnych emocji plakaty prezentujące dramatyczną sytuację uchodźców, uciekających z krajów Bliskiego Wschodu ogarniętych wojną oraz kontestujące niechęć krajów Europy Wschodniej do niesienia pomocy im. Na autentyczne zdjęcia z Aleppo nanieśliśmy pytania retoryczne, takie jak: “Czemu nie chcesz siedzieć ze mną w ławce ?”. O reakcji na nie opowiadamy w filmiku. Co więcej, praca nad projektem zbiegła się ze światopoglądową wojną o ustawę traktującą o aborcji w Polsce. Wiedzieliśmy, że w tym temacie też nie możemy pozostać obojętni. Stworzyliśmy tym razem nie tylko plakaty ilustrujące obie strony konfliktu, ale też forum, na którym każdy mógł wyrazić swoje zdanie i zaprezentowaliśmy jak państwa należące do Unii regulują przepisy aborcyjne. Okazało się, że nasza szkoła nie zdołała udźwignąć ciężaru, jaki niesie za sobą ten temat i spotkaliśmy się z pierwszą odmową ze strony przedstawicieli szkoły dotyczącej naszych działań. Pomimo naszych zapewnień o merytoryczności i braku subiektywizacji dobranych przez nas treści i argumentach, że przecież nas wszystkich temat w pewien sposób dotyczy, nasze plakaty zostały zdjęte, a zdania na temat dostępu do zabiegu aborcji w naszym kraju jeszcze bardziej podzielone.

BLOK DRUGI: UCZEŃ W UNII EUROPEJSKIEJ Jedną z najbardziej bieżących i interesujących młodzież w wieku licealnym kwestią jest to, jak będzie wyglądać ich dorosłe życie i dalsza nauka. Wiemy, że wszystkim w naszej szkole zależy na dostaniu się na dobre uczelnie i wiemy, że członkostwo UE znacznie upraszcza proces aplikacyjny na studia i pozwala skupić się tylko na doskonaleniu swoich umiejętności, a nie zamartwiać się o formalności. Dlatego wywiesiliśmy najaktualniejszą, bardzo długą, zaakceptowaną przez polskie MInisterstwo Edukacji listę najlepszych szkół wyższych na świecie, jednocześnie, trochę prowokacyjnie, zwróciliśmy szczególną uwagę jak stosunkowo daleko znajdują się na tej liście polskie uniwersytety, co oczywiście miało przynieść określoną refleksję.

BLOK TRZECI: ABY DYSKUTOWAĆ, TRZEBA POSIADAĆ WIEDZĘ Od początku wiedzieliśmy, że najważniejszym punktem projektu jest przygotowanie debaty, dlatego staraliśmy siebie i naszą szkołę najpierw zaopatrzyć w wiedzę, która mogłaby być potem wykorzystana do debaty właśnie. W formie plakatów, na bieżąco informowaliśmy o przebiegu wyborów prezydenckich we Francji i Austrii oraz prezentowaliśmy sylwetki najbardziej wpływowych osób w strukturach UE. Przeprowadziliśmy również ankietę wśród naszych rówieśników i rówieśniczek, poruszającą tematy związane z ich wiedzą o Unii i o postrzeganiu przez nich bieżących problemów Unii, której wyniki pomogły nam w opracowaniu pytań na debatę.

BLOK CZWARTY: WARTO ROZMAWIAĆ, CZYLI DEBATA Jest 8 grudnia, godz 11:30. W teczkach piętrzą się stosy kart do głosowania, ja nerwowo uderzam opuszkami palców w stół, bo wiem, że jutro będę przemawiał przed całą szkołą. Marta i Emanuela powtarzają swoje kwestie mimo trwającej lekcji, Natalia rysuje ostatni plan ustawienia krzeseł i w momencie gdy Ola mówi mi: “spokojnie”, do sali wchodzi Agnieszka z dyrektorem i ze łzami w oczach. Dzień przed planowaną przez nas od 2 tygodni debatą, dowiedzieliśmy się, że na planach musi się skończyć. Debata miała być poświęcona Unii Europejskiej, cytując napisany przez nas wstęp, miała na celu to, aby wspólnie zastanowić się nad problemami z jakimi zmaga się teraz Unia i bazując na różnych światopoglądach, znaleźć na nie rozwiązania. W debacie mieli wziąć udział zarówno uczniowie jak i nauczyciele, poruszała ona m.in. kwestie umowy CETA, tendencji nacjonalistycznych w krajach Europy i tego, czy Polska powinna zostać, czy wyjść z Unii, tak jak to zrobiła Wielka Brytania. Niestety zważając na “nieścisłości organizacyjne i fakt, że nauczyciele nie powinni wyrażać swoich poglądów publicznie” debata nie ujrzała światła dziennego. Karty do głosowania nadal jednak czekają, wiemy już jak najlepiej współpracować z mikrofonami, rzutnikami i tablicą multimedialną, więc, kto wie, może kiedyś debata się jednak odbędzie. Tylko czy warto się tak starać skoro, ktoś może tak łatwo wszystko przekreślić? W tym przypadku chyba tak, bo pomimo, że efekt końcowy był diametralnie inny od zamierzonego, najważniejsze jest to, czego nauczyliśmy się w trakcie pracy nad debatą.fichier pdf Plan Debaty

BLOK PIĄTY: NIE ODWRACAJ WZROKU Wszystkie powyższe działania i rozważania na temat Unii nie tylko zmotywowały nas do aktywniejszego wyrażania swoich poglądów (m.in. marsz o którym wspominamy w filmiku), ale też nie pozwolą nam już przejść obojętnie wobec kryzysów we współczesnym świecie. Wiemy, że choć bardzo byśmy się starali i tak całego zła na świecie nie zamienimy w dobro, to warto jednak próbować. Zdecydowaliśmy się, na ostatniej prostej naszej akcji, na kiermasz, który zwróciby uwagę na dwa zupełnie odmienne, ale w tym przypadku współgrające ze sobą, problemy Unii – wzrastającą liczbę osób niezdrowo otyłych w krajach Unii oraz kryzys migracyjny. Zaplanowaliśmy organizację stoiska ze zdrowymi przekąskami (warzywa, owoce, desery bez cukru, ciastka z ziaren itp.), z którego całkowity dochód (z zawyżonymi nieco cenami na rzecz sprawy) przeznaczymy na jedną z fundacji pomagającą uchodźcom m.in. w Syrii i w Europie. Niestety data kiermaszu musiała zostać przesunięta na początek roku 2017. Wiemy, że mogliśmy zrobić dużo więcej, że mogliśmy dać z siebie coś jeszcze, ale patrząc na swoją pracę w ciągu tych 3 miesięcy i podsumowując to, ile się nauczyliśmy, wiemy, że było warto i, że jesteśmy zadowoleni z tego, jak przebiegała nasza praca. Pytania, które należałoby sobie teraz zadać brzmią: Co dalej? Jak zbadać efekt, który przyniósł projekt? Co pozostawił w świadomości naszych znajomych? Może czas pokaże, a może…………….. warto na ten temat zrobić debatę?

Laisser un commentaire